Beurservaring

In de Lockhorst te Sliedrecht draaiden Catherine en ik ons eerste beursje in samenwerkingsverband Atelier Valckenier. Het werd wat we ervan hadden verwacht. Hoewel deze creadoe beurs meer gericht is door de vraag naar het maken van kaarten was het leuk de verrassende gezichten te zien van iets heel anders: handwerk. Niet alleen gericht op het poppenhuis maar ook kleine leuke applicaties en hebbedingetjes en wat “gereedschap”.

De voorpret was al enig. We spraken elkaar in januari en dachten dat het leuk zou zijn naast het atelier dat we aan het opzetten zijn ook beurservaring op te doen. Ik kon het niet laten en belde snel met de organisatie, meldde Catherine dat we 21 feb achter de kraam zouden staan!
“Met wat?” gilde Catherine van de lach. Nou met handwerk van 1:12 tot groter en jou applicaties die je hebt gehaakt.
Zo werd het hard werken en van het een kwam het ander!

Catherines sterke kant is het beeldig haakwerk wat ze maakt: Vlindertjes, Bloempjes en niet te vergeten haar pannenlapjes. Die zijn zo super! Zo priegelig klein en dan nog met meerdere kleurtjes en leuk motief, precies zoals ze bij mijn oma hingen.

Bij mij varieerde het aanbod van kindersokjes, poppenkleertjes tot bedlinnensetjes voor het poppenhuis.
De setjes zijn geheel genaaid en niet geplakt en bestaan uit losse onderdelen.
Gebreide mini truitjes en slaapmutsen op bestelling van een Napoleontische vereniging.
Tja we zijn allebei van de draadjes maar andere technieken. Het leuke van met z’n twee werken is dat je kritischer wordt en elkaar naar grotere prestaties brengt.
Bedlinnen in mini op de kraam!

De eerste mensen komen de zaal in en trekken onderzoekend langs de kraampjes. Sommigen hebben een lijstje mee van wat ze zeker moeten kopen. Anderen laten zich verrassen.
Nog voor dat een ieder naar binnen mocht stond er een mevrouw te lekkerbekken bij de hazen-eierwarmers. Ze mocht vaak wat eerder binnenkomen omdat de drukte haar benauwde. Ze liep door, keek nog eens om en bij de tweede ronde wist ze het zeker! “Mag ik ze eens pakken en bekijken?” Tuurlijk mag dat. Na ze goed te hebben bekeken wilde zij ze absoluut hebben.
Onze eerste klant was een feit.

Later kwam er een mevrouw bij haar tweede rondgang stil staan bij het poppenhuisbedje dat opgemaakt te pronken stond en al gauw gingen haar ogen langs de andere bedlinnensetjes. Ze begon haar mee gekomen vriendin een verhaal te vertellen over een sigarenkistje dat ze vlak na de oorlog als poppenbedje had gekregen en waar ze zo mee had gespeeld. Ongemerkt haalde ze het bedje af en maakte het weer op. Glanzende ogen en aaiende handen. Dank je wel, dat we die beleving mochten meemaken. Ik vond het een dierbaar en intiem moment van twee getrouwe vriendinnen. Ook bijzonder dat iets wat jij maakt een herinnering terug brengt. Ze legde het voorzichtig terug. Later werd het setje gekocht!
Een ander vertelde haar kleindochter over haar poppenhuis en verlangend keken oma en kleinkind ieder op hun manier naar het bedje. Oma wilde het kopen, maar dan vind ik dat je eerlijk moet zijn en vertellen dat aan zo’n setje best wel een prijskaartje hangt en dat voor een kinderpoppenhuis het wel een grote luxe is en niet altijd zo geschikt voor kinderhanden. De voorkeur van kleindochter is roze, zo spraken we af dat ik voor beide bedjes in haar poppenhuis een roze setje zou maken dat goed speelbaar is voor een meisje van 7 jaar.
De verbazing is vaak als de mensen zien dat zo’n bedlinnensetje geheel compleet is. Ik hou niet van lijm en wil de werkelijkheid benaderen. Zo bestaan de meeste setjes uit een molton onderlaken, dekentje of donsdek met hoesje en 2 kussens. Meestal met losse sloop. Als extra soms een Frans of Spaans lang kussen erbij, een kruikenzak of plaid. Iedereen heeft zijn sterke kant en niet iedereen kan patronen maken, uitdenken en in elkaar zetten. Wat ik probeer is het betaalbaar te houden en eerlijke materialen te gebruiken.

Door de grote belangstelling voor dit onderwerp heb ik besloten mijn patroontjes te verzamelen en een workshop op te zetten waarin liefhebbers, met ook eigen materiaal erbij, een schattig of luxe of gemoedelijk setje voor in hun poppenhuis kunnen maken. Gezellig met elkaar, met een kopje koffie en een koekje erbij.

Ben benieuwd naar reacties.

Wat hadden we verwacht, een gezellige dag. Mensen van allerlei die ieder op eigen wijze en interesse kwamen shoppen en kijken op de beurs. De standhouders onder elkaar hadden een goede sfeer. Gunden elkaar de nering.
Verder de schat aan verhalen aan de kraam, vragen en raad die werden gevraagd en zo goed mogelijk werden beantwoord aan de kraam.
Gevraagd en ongevraagd advies dat we kregen, best nuttig zo’n interactieve communicatie.

We hadden een bedje opgemaakt met mijn Hendrik(popje) in nachthemd en slaapmuts aan. Mensen die niets met poppenhuizen hadden stonden er bij sti. Sommigen haalden hun herinnering van vroeger op. Daar waren zulke mooie verhalen bij.
Een ander dacht dat de doopjurk ook best op een kaart geplakt kon worden. Een ander zag een trui voor haar schippersman. Leuk.

Hoewel Catherine het al had voorspeld werden de bedlinnen setjes een trekker waardoor mensen meer aandachtig gingen kijken wat we allemaal hadden gemaakt. En er werd verkocht!
Een grote pluim verdienden ook onze mannen, onze huiskamers waren wekenlang in de ban van onze hobby. Zonder een krimp steunden ze ons brachten ons weg sjouwden onze spullen. Ze wachten nu gelaten onze nieuwe aanval af.

We hebben genoten!